1 year and six months.

I felt the need to blog about this. Hindi ko talaga akalaing may mga lalaki parin na handa kang mahalin kahit hindi na kayo, or — kahit may iba ka na. Kachat ko kasi yung ex ko kanina, hehezz. Nagkamustahan lang, hanggang sa naitanong ko kung kamusta na ang lovelife niya. Pag naman tinatanong ko siya nun, ang lagi niya lang reply, “ganun parin.” Eh, kaya nireto ko sakanya yung isa kong kaibigan na matagal nang may gusto sakanya. Sabi niya..

Ex: ayaw ko nga.
Ako: bakit naman? Kanino ka ba ngayon?
Ex: sayo.
Ako: sakin parin?
Ex: oo.
Ako: bakit sakin parin?
Ex: ganun talaga.

Gusto ko pa sanang magtanong tungkol dun at sa nakalipas, kaso baka kung saan pa mapunta yung usapan namin, masaya na ako na magkaibigan kami at hindi nagkakasakitan. Bilib lang ako sakanya kasi its been 1 year and six months since we broke up. I never thought na meron parin siyang feelings para sakin. Akala ko, nung nalaman niyang may bago na akong boyfriend, he’ll start to move on. Tapos hanggang ngayon pala, magiisang taon na kami ng bago kong boyfriend, hindi parin lumilipas yung pagmamahal niya para sakin. Pero hindi ako nagsisisi na hiniwalayan ko siya at nawala ang lahat samin. Mas masaya at kuntento ako ngayon sa kung anong meron ako at sa kung sinong mahal ko. :) Natutuwa lang ako at marami paring nagmamahal sakin na alam kong tatanggapin ako kahit anong mangyari at tutulungan ako sa kahit anobg problema.